Je bent niet de bestuurder, maar de politie kan je toch controleren op basis van de nieuwe Spaanse verkeersregels

1. Waarom de bijrijder belangrijk is onder de nieuwe regels
2. Wat de regels zeggen over wie er op die stoel mag zitten
3. Waarom alcohol- en drugscontroles ook de bijrijder omvatten
4. Meer informatie

Spanje komt dus steeds dichter bij het toestaan ​​van autorijden voor 17-jarigen, maar er is één detail dat mensen verrast. De volwassene die naast de bestuurder zit, is er niet alleen om de bestuurder gerust te stellen. Volgens de voorgestelde regels kan de begeleidende bijrijder ook gecontroleerd worden op alcohol of drugs, net als de bestuurder zelf.

Deze verandering vloeit voort uit een Europese richtlijn die begeleid rijden voor 18-jarigen introduceert. Spanje heeft het systeem nog niet ingevoerd, maar de basis is al duidelijk. En voor gezinnen verschuift de aandacht nu net zozeer naar de bijrijder als naar de bestuurder.

1. Waarom de bijrijder belangrijk is onder de nieuwe regels

Wanneer mensen horen dat 17-jarigen binnenkort mogen autorijden, gaat hun eerste reactie vaak uit naar de jonge bestuurder. Maar de werkelijke verantwoordelijkheid ligt deels bij de volwassene naast hen.

Dit is geen bijrol als passagier. Van de bijrijder wordt verwacht dat hij of zij de leerling begeleidt, observeert en ingrijpt indien nodig. De bijrijder is er om de leerling te ondersteunen in echte verkeerssituaties, niet alleen om aan de wettelijke eisen te voldoen. Daarom is de toestand van de bijrijder van belang.

Als de volwassene alcohol heeft gedronken of onder invloed van drugs is, kan hij of zij niet langer goed toezicht houden. Daarom mogen de autoriteiten ook controles uitvoeren op de bijrijder die de jongere begeleidt.

Het voelt misschien in eerste instantie vreemd aan, maar vanuit veiligheidsoogpunt is het consistent. Het systeem beschouwt de begeleidende volwassene als onderdeel van het rijproces, niet als iemand die er alleen maar bij is.

2. Wat de regels zeggen over wie er op die stoel mag zitten

Niet iedereen mag als bijrijder optreden. De voorwaarden zijn vrij streng.

• De persoon moet minimaal 24 jaar oud zijn

• Hij of zij moet in het bezit zijn van een geldig EU-rijbewijs

• Hij of zij moet dat rijbewijs minstens vijf jaar in bezit hebben

• Hij of zij mag de afgelopen vijf jaar geen rijverbod hebben gehad

Deze eisen zijn er niet voor niets. Het idee is om ervoor te zorgen dat de begeleider voldoende ervaring heeft om verschillende situaties aan te kunnen en een beginnende bestuurder rustig te begeleiden. Iemand die pas net zijn of haar rijbewijs heeft gehaald, voldoet niet aan die norm.

Spanje kan ook nog verder gaan. De Europese regels staan ​​landen toe om aanvullende voorwaarden in te voeren als ze het systeem willen versterken. Dat zou bijvoorbeeld kunnen inhouden dat het aantal jonge bestuurders dat één persoon mag begeleiden wordt beperkt of dat er extra controles worden ingevoerd.

Voorlopig worden die details nog uitgewerkt.

3. Waarom alcohol- en drugscontroles ook de bijrijder omvatten

Dit is het onderdeel dat de meeste vragen oproept. Waarom iemand testen die niet zelf rijdt? Het antwoord ligt in de rol die ze spelen.

De bijrijder is er om toezicht te houden, te corrigeren en te begeleiden. Als ze niet volledig alert zijn, valt die ondersteuning weg. In sommige situaties kan het de situatie zelfs verergeren als het advies dat ze geven vertraagd of onduidelijk is.

Door controles op beide inzittenden toe te staan, proberen de autoriteiten het toezicht zinvol te houden.

Het geeft ook een duidelijk signaal af. Als je ermee instemt om naast een jonge bestuurder te zitten, neem je een verantwoordelijkheid op je die gepaard gaat met regels.

In de praktijk betekent dit dat iedereen die als bijrijder optreedt, de situatie net zo serieus moet nemen alsof hij of zij zelf rijdt.

4. Meer informatie

Meer informatie over het Spaans rijbewijs kan je hier vinden.

Het wetsvoorstel van de regering voor een huurverlaging is door het parlement verworpen

1. Wat is er gebeurd en waarom is het belangrijk?
2. Is dit het einde van Pedro Sánchez?
3. Een regering onder druk vanuit meerdere hoeken
4. Het grotere plaatje is toch de woningcrisis in Spanje
5. Wat zou er kunnen gebeuren?
6. De belangrijkste vragen die inwoners in Spanje zich nu stellen

De Spaanse huurmarkt is in onzekerheid geraakt na een nederlaag van Pedro Sánchez in het parlement. Een belangrijk decreet ter bescherming van huurders is geblokkeerd, wat direct vragen oproept over huurverhogingen, contractverlengingen en wat er nu met mensen in het hele land gaat gebeuren.

Voor inwoners van Spanje is dit niet alleen politiek drama. Het kan direct van invloed zijn op hoeveel u betaalt, hoe lang u in uw woning kunt blijven en hoe zeker uw huurcontract werkelijk is.

1. Wat is er gebeurd en waarom is het belangrijk?

Het Spaanse parlement heeft een regeringsdecreet verworpen dat huurcontracten zou verlengen en de mogelijkheden voor verhuurders om de huur te verhogen zou beperken.

Het voorstel werd geblokkeerd na verzet van de Partido Popular (PP), Vox en, cruciaal, Junts per Catalunya, een partij waar de regering van afhankelijk is om wetten aan te nemen.

Die laatste stemming veranderde alles. Zonder de steun van Junts per Catalunya heeft de regering niet langer de meerderheid om belangrijke maatregelen door te voeren.

Het directe gevolg is onzekerheid. Huurders die een verlenging van hun contract verwachtten, moeten mogelijk opnieuw onderhandelen. Huurverhogingen zouden weer richting marktconforme niveaus kunnen gaan.

Het vertrouwen in het vermogen van de regering om de woningcrisis aan te pakken heeft ook een zichtbare klap gekregen.

2. Is dit het einde van Pedro Sánchez?

Nee, maar het is wel een duidelijk waarschuwingssignaal. Het Spaanse systeem staat regeringen toe om stemmingen te verliezen en toch aan de macht te blijven. Pedro Sánchez zou alleen aftreden als hij ontslag neemt, verkiezingen uitschrijft of een motie van wantrouwen verliest.

Op dit moment zijn er geen actieve pogingen om hem af te zetten.

3. Een regering onder druk vanuit meerdere hoeken

De stemming over de huurprijs is onderdeel van een breder patroon van politieke spanningen.

De regering wordt voortdurend bekritiseerd vanwege corruptiezaken waarbij personen betrokken zijn die banden hebben met het politieke milieu. Deze kwesties blijven de druk van oppositiepartijen en de media aanwakkeren.

Tegelijkertijd verzwakken interne allianties. De relatie met Junts per Catalunya is verslechterd en er zijn tekenen van spanning met andere partners.

Het fragiele evenwicht in het parlement wordt steeds moeilijker te bewaren.

4. Het grotere plaatje is toch de woningcrisis in Spanje

Spanje kampt met stijgende huren, een beperkt aanbod en toenemende druk op de woningmarkt. De huurprijzen zijn de afgelopen jaren sterk gestegen, terwijl het aanbod van sociale huurwoningen beperkt blijft.

Dit raakt iedereen op de markt.

5. Wat zou er kunnen gebeuren?

De regering zou kunnen proberen te heronderhandelen en een herziene maatregel in te voeren. Ze zou zich ook kunnen richten op het vergroten van het woningaanbod. Of de politieke druk zou kunnen toenemen richting vervroegde verkiezingen.

6. De belangrijkste vragen die inwoners in Spanje zich nu stellen

6.1 Gaat Pedro Sánchez aftreden?

Nee. Er zijn geen aanwijzingen dat hij van plan is af te treden.

6.2 Zou Spanje afstevenen op vervroegde verkiezingen?

Mogelijk, maar niet de meest waarschijnlijke uitkomst op korte termijn.

6.3 Waarom stemde Junts per Catalunya tegen het decreet?

Vanwege toenemende politieke spanningen en strategische overwegingen.

6.4 Zullen de huren nu stijgen?

Mogelijk wel, vooral in gebieden met een hoge vraag.

Spanje breekt in 2026 record met 677 stranden met de Blauwe Vlag waarbij Andalusië voorop loopt

 

1. Regionale koplopers domineren de ranglijst
2. Wat is de Blauwe Vlag 
3. Wat dit betekent voor inwoners en toeristen
4. Vooruitzichten voor het zomerseizoen

Spanje heeft een nieuwe mijlpaal bereikt op het gebied van kustkwaliteit: 677 stranden hebben in 2026 de Blauwe Vlag gekregen, een stijging van 35 ten opzichte van het voorgaande jaar. De cijfers, bevestigd door de Vereniging voor Milieu- en Consumenteneducatie, plaatsen het land aan de top van de wereldwijde ranglijst voor stranden met de Blauwe Vlag, een positie die het al tientallen jaren consistent bekleedt.

De Blauwe Vlag is een internationaal erkend keurmerk, beheerd door de Stichting voor Milieueducatie. Het wordt jaarlijks toegekend aan stranden en jachthavens die voldoen aan strenge criteria met betrekking tot waterkwaliteit, milieubeheer, veiligheid, toegankelijkheid en de beschikbaarheid van voorzieningen.

Het totaal aantal stranden in Spanje vertegenwoordigt meer dan 15 procent van alle stranden met de Blauwe Vlag wereldwijd, wat zowel de omvang van de Spaanse kustlijn als de aanhoudende inspanning benadrukt die nodig is om de normen op honderden locaties te handhaven.

1. Regionale koplopers domineren de ranglijst

Net als in voorgaande jaren is het grootste aantal stranden met de Blauwe Vlag geconcentreerd langs de Spaanse Middellandse Zee- en Atlantische kust. De regio Valencia blijft de ranglijst aanvoeren, gevolgd door Andalusië en Galicië.

In Andalusië zijn stranden in alle vijf kustprovincies erkend:

In Málaga behoren La Malagueta, La Caleta, El Cable, Puerto Banús en Cabopino tot de bekroonde stranden, die allemaal populair blijven bij zowel inwoners als toeristen.

In Cádiz geldt de aanduiding voor vrijwel alle stranden, waaronder Zahara de los Atunes, El Palmar, La Victoria, La Barrosa en Valdelagrana. Deze stranden staan ​​bekend om hun omvang, bereikbaarheid en constante waterkwaliteit.

In Almería behoren San Miguel de Cabo de Gata en El Toyo tot de erkende stranden, terwijl in Granada Velilla en Puerta del Mar zijn erkend.

In Huelva hebben stranden zoals Islantilla, Punta Umbría en Matalascañas de Blauwe Vlag-status behouden.

Ook in andere regio's, zoals Catalonië, de Canarische Eilanden en de Balearen, blijven er veel gecertificeerde stranden geregistreerd worden.

Populaire bestemmingen zoals Benidorm, Marbella en Sanxenxo hebben meerdere Blauwe Vlaggen. De verdeling weerspiegelt een combinatie van grote toeristische centra en kleinere kustplaatsen, waarvan vele afhankelijk zijn van de Blauwe Vlag om het aantal seizoensgebonden bezoekers te garanderen en de lokale werkgelegenheid te behouden. Klik hier voor de volledige lijst. Men kan de site bekijken in een aantal talen maar Nederlands is er helaas niet bij.

2. Wat is de Blauwe Vlag 

Om in aanmerking te komen voor een Blauwe Vlag, moeten stranden voldoen aan een uitgebreide reeks eisen. Deze omvatten:

• Uitstekende zwemwaterkwaliteit, die gedurende het hele seizoen regelmatig wordt getest

• Duidelijke informatie voor bezoekers over de milieuomstandigheden en lokale ecosystemen

• Adequate veiligheidsmaatregelen, waaronder strandwachten en EHBO-uitrusting

• Toegankelijkheid voor mensen met een beperkte mobiliteit

• Goed afvalbeheer en schone faciliteiten

Het programma stimuleert ook milieueducatie, waarbij veel gemeenten in de zomermaanden bewustwordingsactiviteiten organiseren. Informatieborden, bewegwijzering en lokale initiatieven maken deel uit van de criteria en worden regelmatig beoordeeld.

Het niet naleven van deze normen kan leiden tot de tijdelijke of permanente intrekking van de vlag. Lokale overheden moeten dus zorgen voor continue naleving in plaats van een eenmalige beoordeling.

3. Wat dit betekent voor inwoners en toeristen

Voor inwoners weerspiegelt de toename van stranden met de Blauwe Vlag de voortdurende investeringen in kustinfrastructuur en openbare diensten. Schoon water, goed onderhouden promenades en betrouwbare voorzieningen behoren tot het dagelijks leven in veel kustgebieden, niet alleen tijdens het toeristenseizoen.

Voor bezoekers biedt de aanduiding een duidelijke en herkenbare standaard bij het kiezen van een bestemming. Spanje blijft een van de meest bezochte landen ter wereld en de aanwezigheid van een Blauwe Vlag biedt zekerheid over veiligheid, netheid en milieubeheer.

De groei van gecertificeerde stranden zal naar verwachting ook de lokale economieën ten goede komen. Kustgemeenten zijn vaak afhankelijk van seizoensgebonden toerisme en de onderscheiding kan de keuzes van bezoekers beïnvloeden, wat bijdraagt ​​aan langere verblijven en hogere uitgaven bij lokale bedrijven.

4. Vooruitzichten voor het zomerseizoen

Nu het zomerseizoen nadert, zal de monitoring van de strandomstandigheden naar verwachting op lokaal en regionaal niveau worden voortgezet. Waterkwaliteitstesten, veiligheidsmaatregelen en onderhoudswerkzaamheden blijven essentieel om de aanduiding gedurende het hele badseizoen te behouden.

De toename tot 677 stranden met de Blauwe Vlag geeft aan dat de Spaanse aanpak van kustbeheer consistente resultaten blijft opleveren. Voor zowel inwoners als toeristen bevestigen de cijfers van 2026 de positie van het land als een toonaangevende bestemming voor stranden die voldoen aan erkende internationale normen.

Tieners mogen vanaf 17 jaar de Spaanse weg op dankzij een nieuwe wetswijziging

1. Uitleg van de wetswijziging voor tieners
2. Het nieuwe model voor begeleid rijden
3. Wat gezinnen nu moeten doen
4. Enkele vragen over autorijden voor tieners in Spanje
5. Wanneer kan de regel van kracht worden?
6. Meer informatie 

Spanje is op weg naar een ingrijpende wetswijziging voor het autorijden, waardoor tieners al op 17-jarige leeftijd achter het stuur mogen kruipen, maar alleen onder strikt toezicht. Deze stap, gekoppeld aan nieuwe EU regels, betekent een aanzienlijke verandering in de manier waarop jongeren leren autorijden en zelfstandig worden.

1. Uitleg van de wetswijziging voor tieners

Volgens de voorgestelde wetswijziging mogen 17-jarigen in Spanje legaal autorijden, mits ze worden begeleid door een gekwalificeerde volwassene. De verandering heeft gevolgen voor gezinnen, beginnende bestuurders en het verkeersveiligheidsbeleid, en komt op een moment dat Europa aandringt op vroegere, begeleide rijervaring.

Voorlopig blijft de wettelijke rijleeftijd 18 jaar. Maar de hervorming is een stap in de richting van het eerder laten opdoen van rijervaring door tieners, met behoud van een strikte controle.

2. Het nieuwe model voor begeleid rijden

Het systeem zou tieners in staat stellen om op 17-jarige leeftijd een gewoon rijbewijs te halen, maar met één belangrijke voorwaarde: ze mogen niet alleen rijden. Er moet altijd een begeleidende volwassene op de passagiersstoel aanwezig zijn.

Die begeleidende bestuurder moet aan specifieke eisen voldoen, waaronder een minimumleeftijd en meerdere jaren rijervaring. De regel zou alleen gelden voor gewone voertuigen, met uitzondering van motorfietsen en grotere transportcategorieën.

3. Wat gezinnen nu moeten doen

Hoewel de wet nog niet van kracht is, kunnen gezinnen zich wel voorbereiden. Tieners kunnen al vroeg beginnen met studeren voor het theorie-examen en gezinnen kunnen nadenken over wie in aanmerking zou kunnen komen als begeleidende bestuurder.

Het is belangrijk om op de hoogte te blijven van de updates van de Spaanse verkeersautoriteiten, aangezien de details en tijdlijnen nog moeten worden vastgesteld.

4. Enkele vragen over autorijden voor tieners in Spanje

4.1 Mogen 17-jarigen nu al autorijden in Spanje?

Nee, de wettelijke leeftijd blijft 18 jaar totdat de nieuwe wet van kracht wordt.

4.2 Mogen tieners alleen rijden?

Nee, begeleiding is te allen tijde verplicht totdat ze 18 jaar worden.

4.3 Wie mag als begeleidende bestuurder optreden?

Een ervaren volwassene die voldoet aan strenge leeftijds- en rijbewijseisen.

4.4 Verandert het rijexamen?

Nee, zowel het theorie, als het praktijkexamen blijven naar verwachting hetzelfde.

4.5 In welke voertuigen mogen ze rijden?

Alleen personenauto's, met beperkingen voor andere voertuigtypen.

5. Wanneer kan de regel van kracht worden?

Spanje heeft tot 2028 de tijd om de EU-richtlijn in nationale wetgeving om te zetten. Tot die tijd blijven de huidige regels ongewijzigd.

6. Meer informatie 

Meer informatie over het Spaans rijbewijs kan je hier vinden.

Málaga heeft in de eerste twee maanden van de lage-emissiezone bijna 12.000 automobilisten beboet

De lage-emissiezone (LEZ) is een lucratieve bron van inkomsten voor de stad geworden. In de twee maanden sinds de invoering (december 2025 en januari 2026) heeft de lokale politie 11.712 boetes uitgedeeld aan voertuigen zonder de vereiste milieusticker.

Voorlopig gelden de LEZ-boetes alleen voor bestuurders die naar de stad Málaga komen maar elders wonen. Lokale bewoners kunnen hun auto voorlopig blijven gebruiken totdat ze deze afstoten.

Het probleem is dat niet iedereen die buiten Málaga woont, van buiten de stad komt. Veel inwoners zijn naar de omgeving verhuisd, hetzij uit eigen beweging, hetzij vanwege de woningcrisis en de stijgende huizenprijzen in de stad. Anderen werken simpelweg in de stad en pendelen vanuit andere delen van de provincie.

Alle auto's die tot nu toe een boete hebben gekregen, zijn niet geregistreerd in Málaga en hebben geen sticker (benzine personenauto's geregistreerd vóór januari 2000 en dieselauto's geregistreerd vóór 2006). Het plan is om de lage-emissiezone in het centrum van Málaga verder te beperken, zodat er minder voertuigen van buiten de regio de zone mogen betreden.

Vanaf 30 november 2026 mogen auto's van buiten Málaga met een B-sticker (lage-emissie voertuigen met verbrandingsmotor, geregistreerd vanaf januari 2001 voor benzine of januari 2006 voor diesel) een zone van 437 hectare in het stadscentrum niet meer inrijden.

Een punt van kritiek is dat de campus in El Ejido binnen de LEZ ligt, terwijl geen enkele andere Europese stad een universiteitscampus in haar lage-emissiezone opneemt. 

Spanje behoort tot de grootste bierexporteurs in Europa

De Spaanse biersector groeit al tien jaar. Wereldwijd wordt er jaarlijks ongeveer twee miljard kubieke liter bier geproduceerd. Volgens gegevens van Statista behoort Spanje tot de drie grootste bierproducenten van Europa, met een productie van meer dan 40 miljoen kubieke liter in 2023 en na Duitsland (84,9 miljoen) en vóór Polen (35 miljoen).

Spanje staat op de 10e plaats qua bierexport op de internationale markt, met Mexico, Nederland en België bovenaan de lijst. De export van Spaans bier wordt vooral gedreven door Mahou en Damm, met Cuba als belangrijkste afnemer (21,8% van de totale omzet), gevolgd door Portugal (16,8%) en China (14,8%).

In 2024 exporteerde Spanje voor 303 miljoen euro aan bier. Bier werd daarmee het 243e meest geëxporteerde product (van de 1.220) in Spanje. Cuba (51,7 miljoen euro), China (47,6 miljoen), het Verenigd Koninkrijk (38,5 miljoen), Andorra (19,9 miljoen) en Equatoriaal-Guinea (15,2 miljoen) waren de belangrijkste afzetmarkten voor Spaans bier.

Het is dan ook geen wonder dat de Spaanse brouwerijsector een van de toonaangevende markten is, zowel binnen als buiten Europa. De gestage groei, ondanks een lichte daling van de export in de afgelopen jaren, in combinatie met het innovatieve vermogen van Spaanse brouwerijen om in te spelen op consumententrends, heeft geleid tot deze brede internationale erkenning.

Bieren als Ámbar, Estrella Galicia en Damn hebben diverse prijzen gewonnen, zoals de 'World Beer Challenge'. Deze wedstrijd, in 1996 opgericht door de brouwersvereniging en ook wel "de Olympische Spelen van de biercompetities" genoemd, wordt beschouwd als de meest prestigieuze ter wereld.

Op vergelijkbare wijze bedraagt ​​de huidige Spaanse export in de sector voedingsmiddelen, dranken en tabak bijna 6 miljard euro, met een positieve jaarlijkse groei van 3,1%, terwijl de import 4,6 miljard euro bedraagt, met een positieve jaarlijkse groei van 8,4%, aldus Datacomex.

De Spaanse bierexport is de afgelopen tien jaar met maar liefst 283% gestegen, volgens de meest recente gegevens van ICEX Spanje. Ondanks de afname van de internationale marketing van Spaanse brouwerijen in 2023, blijft de populariteit van Spaans bier onverminderd groot. De brouwerijsector handhaaft historische cijfers.

De brouwerijsector: werkgelegenheid en belastingbijdrage

Dat Spanjaarden bierdrinkers zijn, verbaast niemand. Met of zonder alcohol is dit drankje een van de populairste onder volwassenen. De gewoonte drijft mensen naar terrassen en bars in het hele land. Een voorbeeld hiervan was de reactie van een groot deel van de bevolking op de stroomstoring van 28 april, toen bars en restaurants, in plaats van te sluiten, vol zaten en het ene biertje na het andere werd geserveerd.

Opvallend is dat het historische hoogtepunt van de bierconsumptie door Spanjaarden werd bereikt tijdens een crisisperiode: in 2020, het jaar van de Covid-19 pandemie, werd meer dan een miljard liter geconsumeerd.

In de daaropvolgende drie jaar was er een lichte daling, die samenviel met de terugkeer naar normaliteit en de algemene prijsstijging. De meest recente gegevens van Statista tonen een consumptie van 754,4 miljoen liter alcoholisch bier en 147,7 miljoen liter niet-alcoholisch bier in 2023, wat de gematigde daling sinds Covid-19 weerspiegelt.

De biersector levert een grote bijdrage aan de Spaanse economie. Voor elke werknemer in de sector worden 1,5 banen gecreëerd op de Spaanse arbeidsmarkt als geheel. Bovendien hebben brouwerijen de hoogste gemiddelde personeelskosten. Deze sector genereert meer dan 540.000 banen in Spanje, wat neerkomt op 2,7% van de totale werkgelegenheid en 1,3% van het nationale bbp. De werkgelegenheid is het grootst in de horecasector, met 66% van het totaal.

Bier genereert bovendien een productiewaarde van ongeveer 5,1 miljard euro, volgens gegevens van het Nationaal Instituut voor Statistiek (INE).

Mahou: voor het vierde jaar op rij het meest waardevolle biermerk

Mahou voert de sector voor het vierde opeenvolgende jaar aan en staat op de 19e plaats van de 30 meest waardevolle merken voor Spanjaarden, met een merkwaarde van 717 miljoen dollar, volgens de Kantar BrandZ 2025-ranking. Deze ranking beoordeelt de prestaties van bedrijven op basis van de waarde die consumenten eraan toekennen en de analyse van financiële gegevens.

De marketingdirecteur van de Spaanse vestiging van Mahou San Miguel, Ignacio Cormenzana, sprak zijn trots uit over het feit dat Mahou het meest waardevolle bier van Spanje is. Het in Madrid gevestigde bierbedrijf, dat sinds de oprichting in 1890 aan de Calle Amaniel een van de oudste merken in het nationale ecosysteem vertegenwoordigt, bevestigt hiermee opnieuw zijn positie als het meest waardevolle Spaanse bier van 2021. Het staat daarmee voor Cruzcampo, dat op de 23e plaats staat, terwijl Estrella Galicia stijgt naar de 27e plaats en Estrella Damm de 29e plaats bereikt. Bovendien blijkt Mahou het favoriete bier te zijn onder de jongste generatie.

Meer informatie over Spaans bier

Men kan meer informatie over Spaans bier vinden op Verblijven in Spanje.

Je kunt in Spanje nog steeds biljetten van €500 gebruiken, maar er zit een addertje onder het gras

1. Legaal, maar niet altijd geaccepteerd
2. Waarom bedrijven grote biljetten vermijden
3. Een biljet dat nog steeds bestaat, maar zelden in omloop is
4. Wat gebeurt er als je er een probeert te gebruiken?

Het biljet van €500 is niet verdwenen uit Spanje. Het is een nog steeds wettig betaalmiddel en in theorie kun je het gebruiken zoals elk ander eurobiljet.

Maar in de praktijk is het niet zo eenvoudig.

In heel Spanje ondervinden steeds meer mensen dat betalen met een biljet van €500 lastig, onhandig of zelfs helemaal geweigerd wordt.

1. Legaal, maar niet altijd geaccepteerd

De Europese Centrale Bank is in 2016 gestopt met het produceren van biljetten van €500, hoewel ze onbeperkt geldig blijven. De beslissing werd deels genomen vanwege de vrees dat het biljet met hoge waarde gebruikt zou kunnen worden voor illegale activiteiten, aldus de Europese Centrale Bank.

Dat betekent dat bedrijven ze nog steeds mogen accepteren. Maar veel bedrijven kiezen ervoor om dat niet te doen.

Van cafés tot kleine winkels, het komt steeds vaker voor dat men te horen krijgt dat er niet genoeg wisselgeld is of dat grote biljetten niet worden geaccepteerd. In sommige gevallen gaat dit verder dan biljetten van €500, waarbij sommige bedrijven om dezelfde redenen ook biljetten van €200 niet accepteren.

2. Waarom bedrijven grote biljetten vermijden

Er zijn een paar eenvoudige redenen voor deze verschuiving.

Kleine bedrijven hebben vaak niet genoeg wisselgeld beschikbaar, vooral aan het begin van de dag. Het omgaan met grote biljetten kan ook veiligheidsrisico's met zich meebrengen, met name in drukke of toeristische gebieden.

Tegelijkertijd veranderen de betaalgewoonten. Kaarten en mobiele betalingen zijn nu de geprefereerde optie voor veel dagelijkse aankopen in heel Spanje.

Deze trend maakt deel uit van een bredere verschuiving in het gebruik van contant geld, iets wat werd benadrukt in een recent rapport over veranderingen in euromunten en -bankbiljetten in Spanje.

3. Een biljet dat nog steeds bestaat, maar zelden in omloop is

Hoewel biljetten van €500 nog steeds geldig zijn, zie je ze zelden in het dagelijks leven.

De meeste mensen dragen ze niet bij zich, en als ze al verschijnen, worden ze vaak gebruikt voor specifieke situaties in plaats van voor dagelijkse uitgaven.

Banken accepteren ze nog steeds en ze kunnen nog steeds zonder problemen worden gestort of ingewisseld. Maar hun rol in dagelijkse transacties neemt duidelijk af.

4. Wat gebeurt er als je er een probeert te gebruiken?

Als je vandaag in Spanje probeert te betalen met een biljet van €500, hangt het resultaat af van waar je bent.

Sommige grote winkeliers accepteren het misschien wel, maar het is verre van gegarandeerd. In de praktijk hanteren veel bedrijven hun eigen limieten. Zo hangen er bijvoorbeeld bij El Corte Inglés-winkels vaak bordjes waarop staat dat biljetten van meer dan €200 mogelijk niet worden geaccepteerd. Kleinere winkels weigeren nog vaker grote coupures, vooral als ze geen wisselgeld kunnen geven.

In de praktijk is het biljet nog steeds een wettig betaalmiddel, maar het gebruik ervan is steeds lastiger geworden.

In Spanje en de rest van Europa is het couperen van de staart van jachthonden toegestaan ​​onder een nieuwe EU-regelgeving

1. Staartcoupering toegestaan ​​in specifieke veterinaire contexten
2. Relevantie voor de jachtpraktijken in Spanje
3. Wetenschappelijke input en veterinair standpunt
4. Debat tussen dierenwelzijnsorganisaties en de jachtsector
5. Implementatie in alle EU-lidstaten
6. Conclusie

Een nieuwe Europese Unie-verordening over het welzijn en de traceerbaarheid van honden en katten bevat een bepaling die het couperen van de staart bij jachthonden toestaat wanneer daar een gerechtvaardigde gezondheids- of sanitaire reden voor is. De maatregel is door het Europees Parlement in Brussel goedgekeurd met 558 stemmen voor, 35 tegen en 52 onthoudingen, en maakt deel uit van een bredere herziening van de dierenwelzijnsregels in de EU-lidstaten. In Spanje heeft het besluit de aandacht getrokken van jagersgemeenschappen en plattelandssectoren, met name diegenen die werkhonden in het veld inzetten.

De verordening gaat nu over naar de nationale implementatie, waarbij elke lidstaat bepaalt hoe veterinaire beoordelingen en vergunningen in de praktijk worden toegepast. Het kader stelt gemeenschappelijke normen vast voor de hele Europese Unie, terwijl nationale autoriteiten specifieke handhavingsprocedures kunnen definiëren. Dit omvat afstemming op bestaande veterinaire toezichtsstructuren die al worden gebruikt voor de certificering van werkhonden en de monitoring van de diergezondheid.

1. Staartcoupering toegestaan ​​in specifieke veterinaire contexten

De verordening bevat een bepaling die stelt dat staartcoupering kan worden toegestaan ​​wanneer er een duidelijke gezondheids- of sanitaire rechtvaardiging voor is. Dit geldt met name voor werkhonden, waaronder jachthonden, waarbij de fysieke belasting als gevolg van buitenactiviteiten een factor kan zijn bij veterinaire besluitvorming.

Jachthonden die worden ingezet in rehala-systemen (meutes jachthonden) en bij de jacht in het veld, zijn vaak langdurig actief onder operationele omstandigheden waarin verwondingen kunnen voorkomen. In dergelijke gevallen kunnen dierenartsen beoordelen of preventieve interventie gepast is, gebaseerd op de werkomstandigheden en het gezondheidsrisico van het individuele dier.

Het belangrijkste element van de regel is dat staartcoupering niet automatisch of routinematig plaatsvindt. Het moet worden onderbouwd door een veterinaire rechtvaardiging en voldoen aan de nationale implementatieregels in elk EU-land.

2. Relevantie voor de jachtpraktijken in Spanje

De jacht is nog steeds een gevestigde plattelandsactiviteit in Spanje, waarbij werkhonden een centrale rol spelen bij het opsporen, opjagen en apporteren van het wild. In deze context wordt de opname van een gezondheidsgerelateerde uitzondering voor staartcoupering door sommigen in de sector gezien als relevant voor het beheer van werkhonden in de buitenlucht.

Elke beslissing met betrekking tot staartcoupering blijft onderworpen aan een veterinaire beoordeling binnen het EU-kader. Regionale jachtpraktijken variëren aanzienlijk in Spanje, wat van invloed kan zijn op de wijze waarop veterinaire criteria in verschillende autonome regio's worden toegepast.

3. Wetenschappelijke input en veterinair standpunt

De regelgeving wordt ondersteund door wetenschappelijke beoordelingen van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA), die de risico's op verwondingen bij werkhonden heeft onderzocht. In haar bevindingen stelde de EFSA dat het couperen van de staart de incidentie van staartverwondingen kan verminderen bij bepaalde populaties werkhonden waar de blootstelling aan specifieke omgevingsrisico's hoog is.

Dierenartsen zijn, volgens de nieuwe regelgeving, verantwoordelijk voor de individuele beoordeling van elk geval. Hun rol is om te bepalen of een gedocumenteerd gezondheidsrisico de ingreep rechtvaardigt, waarbij ervoor wordt gezorgd dat beslissingen gebaseerd zijn op klinische beoordeling in plaats van het algemene gebruik. Dit omvat het overwegen van niet-chirurgische preventieve maatregelen voordat een ingreep wordt goedgekeurd.

4. Debat tussen dierenwelzijnsorganisaties en de jachtsector

De opname van een gezondheidsgerelateerde uitzondering heeft geleid tot een hernieuwd debat tussen dierenwelzijnsorganisaties en vertegenwoordigers van de jachtsector. Dierenwelzijnsorganisaties stellen dat het couperen van de staart niet als preventieve maatregel mag worden gebruikt en dat alternatieven zoals training, uitrusting en omgangsvormen prioriteit moeten krijgen. Ze benadrukken ook de rol van de staart in de communicatie en beweging van honden en merken op dat chirurgische aanpassingen het natuurlijke gedrag kunnen beïnvloeden.

Jachtorganisaties stellen echter dat werkhonden in het veld specifieke risico's lopen die in huiselijke omgevingen niet aanwezig zijn. Zij betogen dat in sommige gevallen een door een dierenarts goedgekeurde interventie deel kan uitmaken van verantwoorde dierenverzorging wanneer het risico op letsel aantoonbaar hoog is. Dit verschil in aanpak blijft de discussies in heel Europa beïnvloeden, met name in landen met een sterke jachttraditie zoals Spanje.

5. Implementatie in alle EU-lidstaten

Hoewel de verordening een gemeenschappelijk Europees kader vaststelt, is de implementatie overgelaten aan de individuele lidstaten. Dit betekent dat de nationale veterinaire autoriteiten bepalen hoe gezondheidsgerelateerde rechtvaardigingen voor staartcoupering worden beoordeeld en toegepast.

In de praktijk leidt dit tot een systeem waarbij werkhonden per geval worden beoordeeld in plaats van volgens één uniforme regel. De uitkomst hangt af van het veterinaire oordeel, de nationale richtlijnen en de specifieke omstandigheden van elk dier. Handhavingsmechanismen zullen worden geïntegreerd in de bestaande nationale inspectiesystemen voor dierenwelzijn en -gezondheid.

6. Conclusie

De nieuwe Europese Unie-verordening introduceert een gemeenschappelijk kader voor dierenwelzijn en traceerbaarheid, terwijl uitzonderingen op veterinaire gronden voor staartcoupering bij jachthonden mogelijk zijn. In Spanje zal de maatregel naar verwachting met name relevant zijn voor jachtgemeenschappen op het platteland. De uiteindelijke impact zal afhangen van hoe de nationale autoriteiten de veterinaire rechtvaardiging interpreteren binnen het Europese rechtskader.

De Spaanse app Salud Responde lanceert een informatiecampagne over pollenniveaus

Het allergieseizoen van dit jaar zal naar verwachting langer en intenser zijn dan normaal, vooral na de opeenvolgende stormen die de provincie Málaga tussen eind november en februari troffen. Deze hoeveelheid regen heeft de bestuiving van veel plantensoorten versneld en dit, in combinatie met de hitte, vormt een risico voor mensen met een pollenallergie.

Daarom heeft de Salud Responde-app een informatiecampagne gelanceerd voor mensen met een pollenallergie, die beschikbaar is voor de meer dan 6.777.259 gebruikers van de app in Andalusië.

Volgens schattingen van Alergosur zijn er in de provincie Málaga meer dan 293.000 mensen allergisch voor pollen. Tussen de 20 en 23 procent van de bevolking is allergisch, en van hen heeft 75 procent last van luchtwegallergieën. Van deze laatste groep is 90 procent allergisch voor pollen.

De campagne zal ongeveer drie maanden duren, parallel aan initiatieven van het regionale ministerie van Volksgezondheid die toegang bieden tot informatie over de concentraties van allergenen (gras, olijf, berk, enz.) per provincie en gebruikers de mogelijkheid bieden vragen te stellen over maatregelen om allergische symptomen te voorkomen.

Vier risiconiveaus

Gebruikers kunnen informatie over pollenniveaus raadplegen, onderverdeeld in vier categorieën: hoog, gemiddeld, laag of nul/zeer laag. Deze informatie is ook beschikbaar op de website van het Spaanse netwerk voor aerobiologie (REA) van de Universiteit van Córdoba.

Gebruikers kunnen deze gegevens vinden in de sectie 'Información Sanitaria' van de gratis mobiele app Salud Responde.

De app is gratis te downloaden via de app stores van de belangrijkste platforms voor de nieuwste generatie apparaten (App Store voor iOS-apparaten en Google Play voor Android-apparaten en de Windows Store voor Windows Phone-apparaten) en via de website van de Andalusische gezondheidsdienst.

Om de app te gebruiken, moeten inwoners hun zorgverzekeringspasnummer, geboortejaar en, voor personen ouder dan 14 jaar, hun identiteitskaart- of paspoortnummer invoeren. Op deze manier registreert het systeem hun profiel en biedt het snel en direct toegang wanneer dat nodig is. Bovendien biedt de app de mogelijkheid om een ​​permanent wachtwoord of digitaal certificaat toe te voegen voor toegang tot nieuwe functies, mocht dat nodig zijn.

De kosten voor autobezit schieten in 2026 omhoog in Spanje: is het het dan nog wel waard?

1.  Benzineprijzen drijven de dagelijkse kosten op
2. Verzekeringspremies verzwaren de last
3. Parkeerkosten zorgen voor extra druk
4. Aanzienlijke prijsstijgingen voor autowassen
5. Totale jaarlijkse kosten lopen op tot duizenden euro's
6. Gezinnen vragen zich af of er betere opties zijn

Autobezitters in heel Spanje worden tegenwoordig geconfronteerd met stijgende kosten, waardoor het bezit van een eigen auto voor een aantal mensen een luxe is geworden. De dagelijkse gebruikskosten lopen gestaag op, doordat de inflatie de huishoudbudgetten onder druk zet en velen zich afvragen of het nog wel zinvol is om een ​​auto te bezitten.

1. Benzineprijzen drijven de dagelijkse kosten op

Internationale gebeurtenissen hebben de olieprijzen opgedreven, waardoor Spaanse automobilisten meer moeten betalen aan de pomp. Gezinnen merken het verschil direct tijdens woon-werkverkeer of weekendtrips, omdat de brandstofkosten een flink deel van het maandinkomen opslokken. Door recente spanningen zijn de olieprijzen per vat boven de $100 uitgekomen, wat de toch al volatiele kosten, een van de grootste variabele uitgavenposten voor eigenaren, verder onder druk zet.

2. Verzekeringspremies verzwaren de last

De premies voor een uitgebreide dekking stijgen jaar na jaar, terwijl reparatiekosten en schadeclaims verzekeraars ertoe aanzetten de tarieven te verhogen. Eigenaren in grotere stedelijke gebieden merken dat zelfs een basisdekking hun financiën meer belast dan voorheen, wat leidt tot een gemiddelde jaarlijkse uitgave van enkele honderden euro's.

3. Parkeerkosten zorgen voor extra druk

Nu parkeerplaatsen in drukke centra steeds schaarser worden, vereisen gereguleerde zones extra betalingen of privéfaciliteiten, en Spanje blijft maar camera's langs de weg plaatsen, waardoor boetes de normaalste zaak van de wereld zijn geworden, of als een extra belasting die we vrijwel altijd verwachten.

Milieuregels beperken de toegang in bepaalde wijken steeds meer en maken van routineritten dure aangelegenheden die jaarlijks honderden euro's extra kosten.

4. Aanzienlijke prijsstijgingen voor autowassen

Zelfs tunnelwasdiensten in Spanje zijn een duidelijk voorbeeld van hoe klein onderhoud duur kan uitpakken. Een volledige wasbeurt die achttien maanden geleden €9 kostte, kost nu gemiddeld €12 bij veel van dezelfde bedrijven. Dit is een stijging van 30 procent in amper anderhalf jaar. Exploitanten berekenen hogere elektriciteitsrekeningen, waterkosten, schoonmaakmiddelen en lonen door aan klanten. Eigenaren kunnen niets anders doen dan toezien hoe deze kleinere uitgaven zich opstapelen en beseffen dat zelfs routineonderhoud nu onderdeel uitmaakt van een zwaardere last.

5. Totale jaarlijkse kosten lopen op tot duizenden euro's

Recente berekeningen tonen aan dat de gemiddelde jaarlijkse kosten voor het bezit van een auto in Spanje gemiddeld € 3.851 bedragen. Dit bedrag dekt financiering of leningbetalingen, verzekering, brandstof, onderhoud, belastingen en andere kostenposten, met variaties tot € 400 afhankelijk van de provincie. De hoogste kosten worden gezien in plaatsen zoals Málaga, Pontevedra en Mallorca, terwijl lagere bedragen voorkomen in Melilla of op de Canarische Eilanden. Financiering is vaak goed voor bijna de helft van het totaal, gevolgd door brandstof.

6. Gezinnen vragen zich af of er betere opties zijn

De budgetten worden vanzelfsprekend krapper voor de meeste mensen, omdat al deze factoren samen ervoor zorgen dat huishoudens op zoek gaan naar verlichting. Sommigen overwegen zelfs om helemaal geen auto meer te bezitten wanneer de totale jaarlijkse kosten enkele duizenden euro's overschrijden.

Openbaar vervoer in combinatie met af en toe een taxi of huurauto biedt een mogelijke oplossing voor gebruikers die minder kilometers maken en zo vaste kosten volledig vermijden.

Experts van de OCU, de Spaanse consumentenorganisatie, denken dat er in Spanje wellicht meer economische alternatieven voor autobezit zijn. Ze stellen dat dit patroon vooral grote steden treft, maar ook voorkomt in kleinere plaatsen waar alternatieven beschikbaar zijn, zij het beperkt.

Spaanse automobilisten blijven discussiëren over de vraag of het gemak van eigen vervoer de toenemende financiële druk rechtvaardigt, of dat slimmere keuzes nu over het algemeen een betere prijs-kwaliteitverhouding bieden.