De Spaanse regering heeft het verbod op huisuitzettingen van kwetsbare huishoudens zonder alternatieve huisvesting formeel verlengd tot en met 31 december 2026, waarmee de bescherming van het "escudo social" (sociaal schild) wordt versterkt. De maatregel werd eind december door de Raad van Ministers middels een koninklijk decreet goedgekeurd en moet nu nog door het Spaanse parlement worden bekrachtigd. Deze verlenging behoudt ook belangrijke bescherming tegen het afsluiten van essentiële nutsvoorzieningen voor kwetsbare consumenten.
Het decreet verlengt eveneens het verbod op het afsluiten van essentiële diensten, waaronder elektriciteit, aardgas en water, voor kwetsbare consumenten tot en met 2026. Tegelijkertijd blijft het sociale elektriciteitstarief (bono social) voor in aanmerking komende huishoudens van kracht tegen de huidige kortingstarieven.
Wie wordt beschermd door het verlengde moratorium?
Het verbod is specifiek van toepassing op personen en gezinnen in situaties van economische of sociale nood. Bij de beoordeling van de kwetsbaarheid wordt rekening gehouden met het inkomensniveau, de gezinssamenstelling en de toegang tot alternatieve huisvestingsmogelijkheden.
Naast de bescherming tegen uitzetting, behoudt de verlenging ook de bepalingen voor compensatie aan verhuurders. Eigenaren van onroerend goed die door het verbod worden getroffen, kunnen recht hebben op compensatie voor gederfde huurinkomsten als de overheid of sociale diensten geen alternatieve huisvesting voor het getroffen huishouden kunnen vinden.
Deze compensatiemechanismen zijn bedoeld om een evenwicht te vinden tussen sociale bescherming en waarborgen voor verhuurders.
Context en onderbouwing
De opschorting van huisuitzettingen voor kwetsbare huishoudens werd voor het eerst ingevoerd in de beginmaanden van de COVID-19-pandemie om gezinnen te beschermen die in acute financiële moeilijkheden verkeerden. Sindsdien is de maatregel herhaaldelijk verlengd als onderdeel van het sociale vangnet van de overheid. Hoewel de pandemie al lang voorbij is, stellen beleidsmakers dat de aanhoudende economische druk, de stijgende huren in veel stedelijke gebieden en het aanhoudende woningtekort de bescherming van kwetsbare huurders blijven rechtvaardigen.
Critici, waaronder sommige verenigingen van huiseigenaren en stemmen binnen de vastgoedsector, stellen dat een verlenging van het moratorium verhuurders ervan kan weerhouden huurwoningen aan te bieden en kan bijdragen aan een tekort aan aanbod. Voorstanders van het beleid stellen daarentegen dat het een noodzakelijke bescherming is voor huishoudens die risico lopen op dakloosheid en dat waarborgen zoals compensatie voor verhuurders helpen om onbedoelde gevolgen te beperken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten